Trias Energetica

Trias Energetica is een drie-stappen-plan voor gebouwen, om stap voor stap te komen tot een zo duurzaam mogelijke energievoorziening. Het begrip is in 1996 geïntroduceerd door Novem (nu Agentschap NL) en als strategie uitgewerkt door de TU Delft.

De drie stappen zijn:

  1. Beperken van de energievraag, bijvoorbeeld door goed te isoleren.
  2. Gebruiken van duurzame energiebronnen, zoals wind-, bodem- en zonne-energie.
  3. Zo efficiënt mogelijke inzet van fossiele brandstoffen, bijvoorbeeld door gebruik te maken van restwarmte uit een energiecentrale.

Opeenvolgende stappen

De stappen worden opeenvolgend genomen, zodanig dat eerst zoveel mogelijk maatregelen uit stap 1 worden genomen. Kan dit niet meer verantwoord gedaan worden, dan zoveel mogelijk maatregelen uit stap 2 en tenslotte een (eventuele) restvraag met stap 3 oplossen.

Beter voor het milieu

Het tijdperk van een ongebreidelde toevoer van goedkope energie is verleden tijd: fossiele brandstoffen worden zeldzamer en dus duurder en schone energie is ook kostbaar en (nog) niet op grote schaal toe te passen. Met behulp van dit drie-stappen-plan kan worden duidelijk gemaakt dat besparing (beperking van de vraag) de eerste noodzakelijke stap is bij milieubescherming.

Trias energetica 2.0

In nieuwe toepassingen van de trias energetica wordt ook wel een extra stap toegevoegd, en wel tussen stap 1 en 2: “Gebruik energie uit reststromen”. Hiermee wordt bedoeld dat, voordat je inzet op duurzame energie, eerst gekeken dient te worden naar eventuele reststromen uit het eigen gebouw of nabij gelegen percelen. Dit kan een warmteterugwin systeem zijn voor de luchtbehandelingsinstallatie, maar ook hergebruik van restwarmte (bijv. stoom) uit een industrieel proces van de buurman.